از زندگی شهری به روستایی با ۷۲ ساعت قطع گاز در شهرستان دهلران / از تغییر سوزن اجاق گازها تا تکاپو برای یافتن کپسول گاز

پایگاه تحلیلی خبری صدای ایلام ؛ در کشور جهان سومی چون ایران که فاصله زیادی از تکنولوژی و فن آوری های روز دنیا دارد و به تازگی با وصل شدن به فضای مجازی و رسانه ای دنیا در حال وفق دادن خود با دنیا هستیم ، برگشت به عقب معنایی ندارد .

از همین اختلال در کارت‌های هوشمند بنزین آغاز می‌کنیم . در سالیان نه چندان دور ما ایرانی ها ساعتها در صف بنزین بودیم تا اینکه فن آوری نوین کارت خوان ها وارد کشور شد و کار را آسان و راحت کرد . هرچند موضوع هوشمند سازی پمپ بنزین ها دو دهه پیشتر در کشورهای توسعه یافته آغاز شده بود ولی وجود آن باعث شد تسهیل در خدمت رسانی به مردم شد .

اما هنگامی که سیستم پمپ بنزین ها به یکباره در سراسر کشور قطع شد و همه چیز را از حرکت انداخت مردم بیش از پیش به اهمیت وجود فن آوری پی بردند . آنجایی که استاندار شیراز آستین بالا می زند تا تکنولوژی را به عقب برگرداند تا بشود به همان روش دستی به مردم خدمات داد لحظه ای دردناک و غمگین بود از این لحاظ که نوعی پسرفت بود تا پیشرفت !

استفاده از فن آوری و تکنولوژی نیازمند زیر ساختهای لازم است ‌ .تكنولوژي اطلاعات به ايجاد ، جمع آوري ، پردازش ، ذخيره و تحويل اطلاعات وفرآيند ها وتدابيري كه همه اينها را امكان پذير مي سازد اشاره مي كند. ايده اصلي تكنولوژي اطلاعات ، ايجاد زندگي مفيدتر و مؤثرتر مي باشد..حال چقدر کشور ما از این تکنولوژی به دور است بماند .

وقتی به یکباره هکرهای دنیا به تکنولوژی ما حمله میکنند و به راحتی سیستم هوشمند سوخت کشور را مختل می‌کنند ، نشان می‌دهد چقدر تا رسیدن به هدفمان دور هستیم

این تنها مقدمه ای بود که بگوییم چقدر از دنیا عقب هستیم و وقتی مسیری را در پیش داریم باید زیرساخت های آن را هموار سازیم تا مبادا با لرزشی کوچک همه چیز فرو ریزد

خبر آمد ، ۷۲ ساعت گاز شهرستان دهلران بدلیل پاره ای تعمیرات آن هم در آغاز فصل پاییز و همزمان با خاموش کردن کولرهایی که بیش از ۷ ماه روشن هستند قطع خواهد شد .

سه روز قطع گاز در این شهرستان رنج ها و زحمت های زیادی را برای مردمان این دیار دارد .
مهمترین مسئله در قطع گاز تهیه نان است . نانوایی ها با قطع گاز تعطیل خواهند شد و مردم نمی توانند نانی که اصلی ترین نیاز سفره است را تامین کنند . از چند روز گذشته صف نانوایی ها به بالاترین حد خود حتی در زمان جنگ رسیده است . در هر نانوایی بیش از ۲۰ نفر ساعتها در صف ایستاده اند و کمتر از ۴۰ تا ۵۰ قرص نان نمی گیرند چرا که قرار است در چندین وعده به مدت سه روز استفاده کنند .

در کنار صف های بهم چسبیده قطعا کرونا هم پنهان شده است و می تواند هشداری باشد به شیوع دوباره این بیماری

از مسئله نان که گذر کنیم به آبگرمکن های گازی می رسیم که به یکباره خاموش می شوند و این چند روز احتمالا خبری از استحمام با آبگرم نخواهد بود .

تهیه کپسول بوتان و اجاق های تک شعله و تکاپو برای یافتن آنها دغدغه ای دیگر است که مردمان شهرستان دهلران سرگرم آن هستند .

وقتی زمان کوچ می شود معمولا آثار به جا مانده را از بین خواهند برد . درست زمانی که گاز شهری به این شهرستان رسید شهروندان کپسول های بوتان را کنار گذاشتند . برخی ها برای امرار معاش فروختند و برخی هم بخاطر سنگینی و‌ کمبود جا به دیگران تقدیم کردند . غافل از اینکه روزی همانند امروز نیازمند آن باشند .

وقتی سوزن اجاق ها به شهری تغییر کرد هیچکس فکر نمی‌کرد شعله این سوزن ها در بدن مردمان این دیار فرو رود. امروز برخی بفکر تغییر سوزن اجاق های گاز هستند و برخی دیگر که قادر به این کار نیستند به امید تمام شدن ۷۲ ساعت لحظه شماری خواهند کرد.

مردمان این دیار بار و بندیل خود را بسته اند و خود را برای یک زندگی شهری آماده کرده اند و برگشت به زندگی عشایری و روستایی هرچند افتخار است و از آنجا به اینجا آمده اند سخت و دشوار است .

حال باید دید آیا فرزندان دهه ۸۰ و ۹۰ که در ناز و نعمت تخت گاز می روند می توانند نان سرد بی گازی را بخورند یا پدال گاز اعتراض سر خواهند داد !!!