مطالبه‌گری مسئولانه / ضرورتی در مسیر تقویت اعتماد عمومی

نماز جمعه همواره یکی از مهم‌ترین تریبون‌های دینی و اجتماعی کشور بوده است . جایگاهی برای تبیین آرمان‌ها ، بیان دغدغه‌های مردم و طرح مطالبات عمومی با نگاهی دلسوزانه و مسئولانه.

تردیدی نیست که مطالبه‌گری اصولی و دفاع از حقوق مردم بخشی جدایی‌ناپذیر از این جایگاه اثرگذار به شمار می‌رود.

در عین حال در شرایط کنونی کشور که با چالش‌های اقتصادی، فشارهای معیشتی و جنگ روانی دشمنان روبه‌رو هستیم، چگونگی طرح مسائل و نوع ادبیات به‌کار رفته اهمیت دوچندان می‌یابد .  چرا که همین شیوه بیان می‌تواند آرامش‌بخش، امیدآفرین و وحدت‌آفرین باشد.

رهبر معظم انقلاب همواره بر ضرورت نقد منصفانه، دلسوزانه و همراه با حفظ روحیه عمومی تأکید داشته‌اند و بارها توصیه کرده‌اند که همه‌ی ارکان ، در جهت تقویت انسجام اجتماعی و اعتماد مردم در کنار یکدیگر حرکت کنند.

از این منظر ، توجه به بازتاب اجتماعی سخنان مطرح‌شده از تریبون‌های رسمی اهمیت ویژه‌ای دارد. بیان مشکلات هرچند ضروری اگر بدون تبیین مسیر اصلاح و بدون اشاره به ظرفیت‌ها و تلاش‌های در حال انجام صورت گیرد، ممکن است در افکار عمومی احساس نگرانی و ناامیدی ایجاد کند . احساسی که طبیعتاً با نیاز امروز جامعه هم‌خوانی ندارد.

جامعه امروز بیش از هر چیز به اطمینان، همگرایی و امید به آینده نیازمند است. تأکید صرف بر کاستی‌ها بدون برجسته‌سازی روندهای اصلاحی می‌تواند این تصویر را القا کند که امور متوقف یا بی‌سرانجام مانده‌اند . در حالی که واقعیت‌ها حاکی از وجود تلاش‌ها و پیگیری‌های مستمر در حوزه‌های مختلف است.

در کنار مشکلات ، اقدامات مثبتی نیز در جریان است که شایسته دیده‌شدن و تقویت اعتماد عمومی است . از جمله پروژه‌های عمرانی و زیرساختی، توسعه مسیرهای ارتباطی و برنامه‌ریزی برای فعال‌سازی ظرفیت‌های مرزی که در صورت تحقق می‌تواند نقش مؤثری در بهبود وضعیت منطقه ایفا کند.

تمامی جاده دهلران به اندیمشک به پیمانکار واگذار شده است و انصافا از لاک پشتی درآمده است و چهار بانده تسریع یافته است . مرز چیلات هم در آستانه بازگشایی و انتقال کالا قرار خواهد گرفت و اتفاقات خوبی خواهد افتاد.

بی‌تردید نقدها زمانی اثرگذار و ماندگار خواهند بود که در کنار بیان ضعف‌ها امکان بهبود و ضرورت هم‌افزایی نیز به روشنی ترسیم شود.

مطالبه‌گری مسئولانه، زمانی به هدف والای خود می‌رسد که در چارچوب حکمت ، انصاف و حفظ امید اجتماعی انجام شود و به عاملی برای تقویت اعتماد عمومی و همدلی در جامعه تبدیل گردد.